Lech Łasko

Był jednym z ludzi, którzy w czasach komunizmu dawali Polakom chwile dumy i radości. W 1976 roku razem z reprezentacją Polski siatkarzy wywalczył złoty medal igrzysk olimpijskich, choć miał wtedy zaledwie dwadzieścia lat!

Przez dekadę na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku Lech Łasko był jednym z czołowych polskich siatkarzy. Choć dołączył do reprezentacji Polski po wywalczeniu tytułu mistrzów świata w 1974 r. to szybko odnalazł się wśród bardziej doświadczonych graczy.

W Montrealu mógł cieszyć się z tytułu mistrza olimpijskiego, a w sumie, w miało-czerwonych barwach, zagrał 261 razy.

Do wielkiej kariery startował na Lubelszczyźnie, gdzie był zawodnikiem Startu Lublin i Avii Świdnik. Później przeniósł się do Gwardii Wrocław, z którą trzykrotnie świętował zdobycie tytułu mistrza Polski, a dwukrotnie wicemistrza. Wygrał Puchar Polski, zagrał w finale Pucharu Europy, a z reprezentacją Polski sięgnął po cztery srebrne medale mistrzostw Europy, a z reprezentacją Polski sięgnął po cztery medale mistrzostw Europy. Miał też sporo nagród indywidualnych, od najlepszego polskiego siatkarza w sezonie 1981/1982 do srebrnego i złotego medalu „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe".