Jest legendą Resovii Rzeszów i całego regionu, a po igrzyskach olimpijskich w 1976 roku roku był na ustach wszystkich kibiców w Polsce. Absolutnie jeden z najwybitniejszych polskich siatkarzy w historii, który ma w swoim dorobku mistrzostwo świata i mistrzostwo olimpijskie. To atakujący, który wyróżniał się niezwykłą techniką, blokiem oraz doskonałym wykonaniem tzw. podwójnej krótkiej. Do dzisiaj w Rzeszowie na meczach wisi transparent przypominający, że zespół, w której pierwsze skrzypce grał Karbarz tworzyli „mistrzowie podwójnej krótkiej”.
Jest wychowankiem Stali Stalowa Wola, później grał w Resovii i Hutniku Kraków. W barwach rzeszowskiej drużyny cztery razy był mistrzem Polski, a na ligowym podium stawał też jako gracz Hutnika. Polska pokochała go po występach w reprezentacji, z zwłaszcza po największym w historii sukcesie, jakim było wygranie igrzysk w Montrealu po niezwykłym meczu finałowym ze Związkiem Radzieckim.
Karbarz, który w reprezentacji rozegrał 218 meczów, był kluczowym zawodnikiem tego zespołu. A później, gdy zakończył już karierę – a kończył ją w lidze francuskiej – został trenerem, pracując najpierw nad Sekwaną, a później w Polsce – w Płomieniu Sosnowiec i swojej ukochanej Resovii. Jego wkład w rozwój siatkówki został doceniony licznymi odznaczeniami, w tym dwukrotnie Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Złotym Krzyżem Zasługi.
Karbarz pozostaje inspiracją dla kolejnych pokoleń siatkarzy, a w jego rodzinnym mieście Stalowa Wola odsłonięto pamiątkową tablicę upamiętniającą jego sportowe dokonania.
Galeria
