Raz, dwa, Szabla! Edward Skorek nieprzypadkowo nazywany był przez innych siatkarzy „Szablą”. Jego ataki były jak cięcia szablą – błyskawiczne i niezwykle skuteczne. Kapitan najbardziej utytułowanej polskiej reprezentacji siatkarskiej, która wywalczyła mistrzostwo świata i mistrzostwo olimpijskie, Edward Skorek był sportowcem absolutnie wybitnym, który miał fantastyczną cechę – w trudnych momentach był liderem na boisku, który dawał wiele spokoju swoim partnerom.
Karierę rozpoczął w rodzinnym Tomaszowie Mazowieckim, ale szybko trafił do Warszawy – najpierw do AZS AWF, później do Legii – gdzie sięgał po złote medale mistrzostw Polski. Jego wyszkolenie techniczne graniczyło z geniuszem, fenomenalnie atakował, ale też był czołową postacią w przyjmowaniu zagrywki rywala. A do tego pełnił niezwykle ważną rolę przedłużenia ręki trenera w zespole. Hubert Jerzy Wagner nieprzypadkowo chciał, by to Skorek został kapitanem jego drużyny. Był cierpliwy i czekał na sukcesy – mistrzem świata został mając trzydzieści lat, a mistrzem olimpijskim dwa lata później, podczas swoich ostatnich igrzysk. Choć w tamtych czasach było to rzadkością, grał w kadrze będąc jednocześnie graczem klubu zagranicznego. Zawsze był jednak do dyspozycji selekcjonera, co też w latach głębokiego komunizmu w Polsce nie było oczywistością.
Edward Skorek, późniejszy świetny trener, który wywalczył mistrzostwa Polski i Włoch, jako zawodnik sięgał też po medale mistrzostw Europy i Pucharu Świata. W 2006 roku został nominowany do mieszczącej się w Stanach Zjednoczonych Galerii Sław Światowej Siatkówki.
Galeria
